Saint Cirq-Lapopie ****Hooggelegen dorp langs de Lot
Saint Cirq-Lapopie staat niet alleen vermeld op de beroemde lijst van ‘Les Plus Beaux Villages’, maar is in 2012 door het televisiepubliek gekozen tot het favoriete dorp van de Fransen. Tja, dat doen ze daar. Dat is toch iets anders dan ‘The Voice’.
De weg naar het dorp is een echt feest. Er zijn verschillende wegen, maar wij namen de D662 vanaf Cohors. Deze weg slingert langs de Lot en loopt over de noordelijke oever. Cirq-Lapopie blijft lang verscholen op deze route om zich ineens na een tunnel te melden.
Het dorp ligt hoog boven de rivier, ik schat toch zo’n 60 meter. We reden langs het dorp zodat we het goed konden aanschouwen, mijn reisgenoten dan want ik moest sturen. Twee bochten later was er zowaar een vrij smalle brug waar je de rivier oversteekt en de klim naar het dorp begint.
Saint Cirq-Lapopie ligt overdreven mooi op een hoge rots aan de Lot.
Parkeren doe je aan de andere kant van het dorp. De weg leidt je hoog langs het dorpje, waardoor je goed zicht op hebt. De parkeerplaats ligt een paar bochten verder, waardoor je even het gevoel krijgt dat je te ver rijdt. Je zal dus een stukje terug moeten wandelen naar het dorp en dat is helemaal niet erg want vanaf de parkeerplaats heb je wederom een prachtig panorama op het plaatsje.
Geschiedenis
De vallei van de Lot is waarschijnlijk één van de oudste bewoonde gebieden van Europa. De grotten van Pech Merle liggen bijna letterlijk om de hoek. Het is niet bekend hoe lang deze plek al bewoond wordt, maar het is aannemelijk dat deze plek al in de prehistorie bewoond was.
Cirq-Lapopie ligt op een zeer strategische plek en met een paar wel geplaatste muren en torens was het goed te verdedigen tegen allerlei schurken en invallende koningen. Dat ondervond ook de Engelse koning Richard Leeuwenhart, toch een aardige krijgsheer, die het plaatsje probeerde te veroveren in 1199.
Het dorp heeft gezellige straatjes met leuke winkeltjes.
Een paar eeuwen later lag het dorpje in de vuurlinie tijdens de Honderdjarige oorlog tussen Engeland en Frankrijk. Het wisselde geregeld van eigenaar en de La Porte des Anglais wijst nog naar deze tijd. Ook tijdens de godsdienstoorlogen die Frankrijk in de zestiende eeuw teisteren is Saint Cirq-Lapopie een frontstad.
Ambacht
Tot in de negentiende eeuw ontwikkeld het dorp zich als regionaal centrum van het ambacht houtdraaien. Dankzij de grote wijngebieden stroomafwaarts was er een grote vraag naar houten vaten, persen, kraantjes en allerlei andere houten gereedschap. Nu is er nog één houtdraaier in het dorp actief.
Kunstenaars
In de eerste helft van de twintigste eeuw raakte het dorp in verval maar daar kwam verandering in toen na de Tweede Wereldoorlog zich een aantal kunstenaars in Saint Cirq vestigde. Zo woonde Man-Ray hier een tijdje. De creatieveling restaureerde bijna alle huizen en maakte het dorp eigenlijk zoals het nu is.
De straatjes
Het dorp is geheel autoloos en dat maakt het prettig om door de straatjes te zwerven. Het dorp telt talloze galeries en leuke winkeltjes. Wij zijn niet zo heel erg van de winkels, maar het is aan te raden om bij een paar van deze winkels naar binnen te gaan. Het zijn bijna allemaal prachtige pandjes die ook van binnen de moeite waard zijn. Naast de winkels en de onvermijdelijke restaurants is er een museum gevestigd in het Maison de la Fordonne waar de geschiedenis van Saint Cirq wordt verteld.
De kerk van Saint Cirq-Lapopie.
Kasteel
Naast de Office de la Tourisme loopt een weg naar de burcht. Als je hier omhoog klimt kom je op het hoogste punt van het dorp en heb je een prachtig uitzicht over de rivier. De kerk is uit de zestiende eeuw en ziet er versterkt uit. Bij warm weer is het binnen heerlijk koel en kan je van de barokke beelden genieten.
Video van Saint Cirq-Lapopie
E-Magazine
Evenementen in Saint Cirq-Lapopie
Kaart van Saint Cirq-Lapopie en omgeving
Les plus beaux villages de France weergeven op een grotere kaart
In de buurt van Saint Cirq-Lapopie
Gassin: prachtig uitzicht op Saint Tropez **
Vanaf Gassin heb je een mooi uitzicht op de baai van Saint Tropez.
Gassin ligt langs de Côte d’azur en is de buurman van Saint Tropez. Ik heb niet veel met die badplaats, al hebben we er wel één rondje gereden en dachten we dat we Brad Pitt zagen. Of niet, het kan mij eigenlijk niet veel schelen. Het was druk, met veel auto’s en opgedirkte vrouwen met verschrikkelijke zonnebrillen. Wij zijn doorgereden naar Gassin.
De rit omhoog is prachtig en kan zo in een James Bond film. De uitzicht op de blauwe zee met de dure jachten, het heeft wel wat.
Brigitte Bardot
En hoewel het buurdorp een stuk rustiger is, kan het toch niet ontkomen aan de chique van de badplaats van Brigitte Bardot. Ongelijke straten, half ingestorte panden, onverzorgde tuinen en een half vergaan restaurant waar je de lekkerste streekgerechten kan eten, maken een dorp in het zuiden van Frankrijk voor mij aantrekkelijk. Het moet toch iets stoffigs hebben.
Je zal het niet vinden in Gassin. Er is een keurige parkeerplaats met net iets te jonge bomen voor de schaduw, de straten zijn optimaal aangelegd en tuinen staan vol met bloemen en mooie heggen.
Niet veel aan dus. Ook de restaurants zijn net iets te chique om met je slippers binnen te lopen. De rosé lonkt, maar je moet toch over een bepaalde drempel heen, waarna je op de rand van het terras de ober probeert te wenken.
En toch heeft Gassin iets moois, iets eigens zelfs. Je moet daarvoor wel je gevoel maximaal gebruiken, maar het is er toch. Het dorp ligt prachtig op een heuvel en dat geeft een uitzicht op de Middellandse zee waar je een moord voor zou doen.
Ook de straatjes, hoe goed geplaveid ook, hebben iets leuks, iets gezelligs. Je denkt zelfs dat je er zou kunnen verdwalen, al weet je met je verstand beter.
Het schijnt dat er drie keer per week markt is in Gassin. Wij waren er op een dag dat die er niet was. Wellicht geeft zo’n markt net het rommelige zetje dat Gassin aantrekkelijk zou maken. De markt is er op woensdag, donderdag en zondag tussen acht en twaalf uur.
De straatjes in Gassin vragen om te verdwalen.
Rogier SwagermanMoustiers Sainte-Marie: druk maar mooi ****
Saint Moustiers-Marie ligt prachtig tegen een berg aan.
Kapel in de kloof
De meest opvallende aan Moustiers Saint-Marie is ongetwijfeld de kloof die zich uitstrekt boven het dorp. Midden in deze kloof staat een oude kapel die is gebouwd in de Karolingische tijd. Dat is zo rond 800 na Christus en daar heb ik je er niet veel van in Europa.
De weg naar de kapel is het laatste deel van de bedevaartroute en kent twaalf etappes. De klim lijkt vanaf het dorp niet echt een uitdaging maar is dat voor de minder geoefende wandelaar toch wel, zeker als het warm is.
Toch is de wandeling meer dan de moeite waard want voor deze inspanning wordt je rijkelijk beloond. Na vijf minuten klimmen verlaat je de drukte van het toeristencentrum en heb je al het gevoel dat je alleen bent. Dat is natuurlijk niet zo, want er lopen nog steeds veel toeristen, maar toch is het aangenaam. Daarbij wordt je getrakteerd op een steeds mooier panorama op het dorp en dat is prachtig. Vanaf hier is ook goed te zien wat het toerisme met zo’n dorp doet: de parkeerplaatsen zijn groter dan het dorp zelf!
De ster van Moustiers
Wie de wandeling naar boven maakt kan genieten van enige rust en een prachtig panorama.
Boven ligt het kerkje aan een klein pleintje met lommerrijke bomen. Zeker even naar binnen! De kapel is klein en donker, zoals je van een kerkje uit de negende eeuw verwacht. Als je in de buurt overnacht, kan je hier ’s avonds een concert bijwonen en dat is een unieke belevenis. Vanaf het pleintje van de kerk kan je goed de ster die boven de kloof hangt zien. Deze is volgens de legende opgehangen door een kruisvaarder die in gevangenschap tijdens zijn tocht naar het Heilige land beloofde deze op te hangen als hij zijn dorp weer terug zou zien. Een mooi verhaal en je bent geneigd het zomaar te geloven. Je vraag je wel af hoe hij dat gedaan heeft, die ster hangt best hoog!
M
oustiers Sainte Marie laat zich makkelijk vinden en wordt al lang van tevoren op de wegen aangegeven. Als je komt aanrijden vanuit het zuiden via de D957, wat aan te raden is, passeer je het Lac de Sainte Croix waarbij je over de brug over de Verdon rijdt met een prachtig uitzicht over het meer en de kloof waardoor de rivier stroomt.
In de omgeving
Moustiers Saint-Marie ligt in een unieke omgeving van bergen, lavendel en water. Dankzij de aanwezigheid van het meer van Sainte Croix is het een geliefde plek om vakantie te vieren. In het meer komt de rivier de Verdon uit en dat doet hij op spectaculaire wijze. En wat je hier ziet is nog maar het begin. De rivier slingert zich door een 25 kilometer lange kloof die tot de meest spectaculaire van Europa hoort. Met de auto kan je langs de kloof rijden.
Heb je de tijd en de conditie dan is de route de Martel een must. Dit veertien kilometer lange wandelpad loopt van Chalet de la Maline naar de Samson parking en voert langs de rivier. Wij hebben het niet gedaan, want het is een stevige wandeling en het was eenvoudigweg te warm voor deze tocht. Als we weer in de buurt zijn gaan we dit zeker doen.
Gordes: droomdorp in de Provence *****
De doorkijkjes in het dorp zijn soms adembenemend.
Het dorp is al meer dan eens het decor geweest van een film. De bekendste is wel ‘A good year‘. Een mooi gemaakte film die je het best kan kijken op een regenachtige zondagmiddag. Je voelt je dan direct een stukje beter.
De mooiste route om Gordes te benaderen is vanaf het zuiden. Neem de D2 en sla af op de D15. Vanaf deze bochtige weg laat het plaatsje zich af en toe zien en zal je als chauffeur je niet moeten laten afleiden door het uitzicht.
Het laatste stukje naar het dorp maakt de weg een lange slinger waardoor je een prachtig uitzicht hebt op het dorp. In het dorp rij je direct een plein op met het kasteel. Aangezien het nogal druk kan zijn, moet je de auto iets verder in het dorp kwijt zien te raken. Moeilijk is dat niet want er zijn parkeerplaatsen genoeg, wel allemaal betaald trouwens.
Naast filmploegen zijn er in Gordes ook in de loop van de tijd tal van kunstenaars neergestreken. Als je door de straatjes loopt dan kom je veel winkeltjes tegen waar kunst en kunstzinnige zaken worden aangeboden. Als je goed zoekt en je niet gek laten maken door je vakantiegevoel kan je hier ook echt iets moois vinden.
Eten kan je in Gordes ook prima. Er zijn genoeg restaurantjes te vinden en in een steegje tegenover het kasteel vind je een redelijk goede bakker. De prijzen zijn heel toeristisch, maar ach.
Om de drukte een beetje te ontvluchten, loop je via de kerk naar beneden. De nauwe straatjes zijn soms best stijl, maar het is de moeite waard om even naar beneden te lopen, want daar wacht een mooi uitzicht op het dal. Wie doorloopt komt zelfs een klein openluchttheater tegen.
Kerkje
De kerk is somber van buiten maar verrassend kleurrijk van binnen. Het is voor een 21ste-eeuwer even wennen, maar in de middeleeuwen zagen alle kerken er van binnen erg kleurrijk uit. Het idee van schoonheid van witte beelden en stenen is typisch iets van deze tijd. In de middeleeuwen was een kerkbezoek één groot feest voor de ogen. Te meer omdat kleuren in het dagelijks leven niet veel voorkwamen. Het was gewoon te duur.
Kasteel
Gordes heeft gezellige straatjes met leuke winkeltjes.
Het op het centrale plein gelegen kasteel stamt uit de zestiende eeuw. In de twintigste eeuw werd het bewoond door de kunstenaar Victor Vasarely. Maar voor een overzicht van zijn werk kan je beter doorrijden naar Aix en Provence en het Foundation Vasarely bezoeken. Nu vind je er een museum met werken van de Vlaamse kunstenaar Pol Mara. Moderne kunst in een zestiende eeuws kasteel, het kan en het klopt ook allemaal in Gordes.
Village des Bories
Onderaan de berg ligt de Village des Bories, een negentiende eeuws dorp waar de woningen zijn opgetrokken in een stijl die werd gebruikt rond 5.000 v Chr. Het geeft een goed idee hoe de mensen in de Provence leefden in de prehistorie.
In de omgeving
In de Vaucluse verveel je je nooit. Wie in Gordes is, mag zichzelf niet een bezoek aan de Abdij van Sénanque ontzeggen. Dit cisterzienzer klooster is nog altijd in gebruik en ligt in een prachtige kloof vol met lavendelvelden. Iets verder ligt de Gorges de la Nesque. Niet zo enorm als de Gordes de Verdon, maar als je toch in de buurt bent, zeker het omrijden waard.
Als je een beetje doorloopt kom je zelfs in Gordes in de zomer nog mooie stille hoekjes tegen
Vézelay: de parel van de Morvan *****
In de winter is de toeristische trekpleister in de Morvan in ruste.
Santiago de Compostella
Direct bij de ingang van het dorp vind je op de grond een gouden schelp. Dit is het begin van de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella. Dit was in de middeleeuwen een uiterst populaire tocht die ook tegenwoordig nog veel wordt gelopen. Lijkt mij interessant om dit ook eens te doen, voor als we tijd hebben.
In het dorp zelf word je vanzelf door de hoofdstraat naar de Romaanse Basiliek geleid. In de zomer is dit een drukke straat met tal van winkeltjes, restaurantjes en kunstgaleries. Want naast bedevaartsoord, is Vézelay ook de woonplaats van kunstenaars. En hoewel het geen enorme wandeling is naar de abdijkerk, de weg ernaartoe is soms gemeen stijl. Zeker in de zomer is het dan prettig om te weten dat er altijd een terras met een koel glas rosé binnen handbereik is.
De abdijkerk ligt aan een bescheiden plein boven op de heuvel.
Wie de klim heeft volbracht komt op een prachtig pleintje voor de abdijkerk. De kerk is oud en heeft een bewogen geschiedenis. Iedereen met een beetje kunsthistorische blik ziet dat het voorste gedeelte van de kerk, het schip, het oudst is. Het is gebouwd in de elfde eeuw. Na een brand in de dertiende eeuw is de kerk opnieuw opgebouwd en is het gotisch koor toegevoegd.
Religieus gezien ligt het hoogtepunt onder het altaar. Daar bevinden zich de resten van Maria Magdalena, een onderarm of zoiets. Ook voor atheïsten en andere heidenen die niet geloven in het vereren van lichamen is het toch een aanrader om even een kijkje te nemen in de crypte. De ruimte is nauw, krap, indrukwekkend en je hebt het gevoel dat je zo de middeleeuwen binnen loopt.
Kunsthistorisch gezien vind je het hoogtepunt in het portaal boven de hoofdingang. Het tympaan geldt als één van de mooiste Romaanse werken in Frankrijk, en wellicht van de wereld. Het is prachtig! Neem dus even de tijd om het goed te bekijken. In het midden zit Jezus met om hem heen de 12 apostelen. Het stelt het moment voor dat de Heer aan zijn metgezellen vertelt dat ze zijn woord over de wereld moeten verspreiden. De bijbel hebben ze dan ook in de hand en de apostelen worden omringd door allerlei rare volkeren die nog niet zijn bekeerd. Daarboven zijn de 12 maanden van het jaar uitgebeeld in de vorm van werkende lieden, elke maand kende in de twaalfde eeuw zo zijn eigen werkzaamheden.
Neem even de tijd om het op je in te laten werken en dan zal je opvallen dat de figuren een zekere dynamiek en beweging hebben. Dat is voor die tijd redelijk bijzonder, de meeste afbeeldingen waren statisch en formeel.
Geschiedenis
Vézelay kende in haar lange tijd van bestaan een bewogen geschiedenis en zeker in de middeleeuwen was het een komen en gaan van celebrities. Zo riep Bernard van Clairvaux in 1145 hier op tot de Tweede kruistocht. Na heel wat politiek geharrewar pakten
Het tympaan in het voorportaal in de abdijkerk geldt als één van de hoogtepunten van de Romaanse kunst.
de koningen van Frankrijk en Engeland en de Duitse Keizer het kruis op en vertrokken onafhankelijk van elkaar naar het heilige land. Het werd geen succes.
Vézelay was een dikke eeuw later het startpunt voor de Derde Kruistocht. In het dorp verzamelden zich de Franse en de Engelse koning. Dit zijn wellicht de bekendste middeleeuwse koningen: Philips II Augustus en Richard Leeuwenhart. Ook deze tocht werd niet echt een succes, al was het wel spannend.
Andere middeleeuwse supersterren die Vézelay bezochten, waren Thomas Beckett die zich in de twaalfde eeuw hier verstopte voor de Engelse koning. Al mocht dat niet baten. Ook Eleonora van Aquitanië bezocht Vézelay. Eleonora geldt als de vleesgeworden hoofse liefde, beschermvrouwe van dichters en zangers maar ze bezat ook een uitstekend politiek instinct. Zij was zowel getrouwd met de Engelse als Franse koning.
Wij hebben twee drie keer Vézelay bezocht. In 2007 waren wij er in augustus en in 2013 in februari. De verschillen zijn enorm. Je kan je in de zomer niet voorstellen hoe koud het er kan zijn en ’s zomers is het onwaarschijnlijk hoe rustig het hier is in de winter.
Apremont-sur-Allier: mooi, rustig en niet toeristisch ****
Rustig straatje in Apremont sur Allier met het enige restaurant van het dorp.
Wij hebben gegeten in het enige restaurant, Brasserie du Lavoir, van het dorp en dat beviel prima. Fijne gerechten uit de streek waar niets mis mee is. Het terras is gelegen achter het restaurant op een keurig grasveld. Dat is wel zo koel in de zomer.
In de omgeving van Apremont sur Allier
In de omgeving van Apremont is natuurlijk het Formule 1 circuit van Nevers te vinden. Wie het motorgeronk liever naast zich houdt, kan beter Nevers bezoeken. Daar is met name het paleis van de Hertog de moeite waard. Iets verder weg ligt Bourges met zijn prachtige kathedraal.
Leuker is dat de Fransen vlak bij het dorpje in de achttiende eeuw hebben geprobeerd de Allier en de Loire bevaarbaar te maken.
Dat lukte niet en dus hebben ze een kanaal naast de Allier gegraven. Een onderdeel hiervan is het Aquaduct le Guétin die de boten over de Allier brengt.
Oud of niet ook nu is het bijzonder om boten over een brug over een rivier zien te varen. Je kan bovendien over de brug, of eigenlijk aquaduct, lopen.
Deze ligt op een kilometer of tien van het dorp en dit is zeker een bezoekje waard. Het is een negentiende-eeuws meesterwerk van techniek die ook nog eens gezellig is versierd. Zo deed je dat toen.
Wij hadden het geluk dat toen we aankwamen net een boot in de sluis lag waarna ze over de brug de Allier over voer.
Verder stroomafwaarts vind je in Briare ook zo’n aquaduct. Die is bekender en groter, maar het Aquaduct le Guétin is wellicht interessanter om te bezoeken omdat de boten door een aantal sluizen worden ‘opgetild’ om zo over de rivier te kunnen varen.
Naast deze waterwerken zijn er in de streek behoorlijk wat middeleeuwse kastelen te vinden.
Het Aquaduct le Guétin gaat over de rivier Allier heen.