Vouvant Vestingsdorp met priorij in de Vendeé
Vouvant heeft zijn bestaan te danken aan de invallen van de Noormannen. Deze woestelingen teisterde rond het jaar 1000 Europa met plundertochten en zo ook de Vendée. Dat gebied viel toen onder gezag van de hertog van Aquitanië en om de invallen van de Scandinaviërs in te dammen besloot deze een aantal versterkte dorpen te bouwen. Vouvant is daar één van.
Onze lieve vrouwe kerk
Naast een grote burcht kreeg het dorp eigenlijk direct een priorij met een kerk. Van die eerste is slechts één toren over, de La tour Mélusine. De kerk heeft de tijd doorstaan en staat er nog. Hij is opvallend groot voor het dorp en is gebouwd in de twaalfde eeuw in de Romaanse stijl. In de vijftiende eeuw is de kerk flink verbouwd en heeft toen zijn imposante portaal gekregen. Boven de deuren zijn voorstellingen van het laatste avondmaal en de hemelvaart te zien. Goed onthouden want het maakt indruk op je reisgenoten als je dat kan vertellen als je er staat. In de zestiende eeuw viel Vouvant in handen van de Hugonoten die de priorij die bij de kerk hoorde met de grond gelijk maakten.
Vouvant trekt sinds de vorige eeuw een flink aantal kunstenaars. Er zijn in het dorp daarom ook een flink aantal galeries te vinden en er worden in de zomer tal van schilderscursussen georganiseerd voor wie zelf achter de ezel wil staan.
Video van Vouvant
E-Magazine
Evenementen in Vouvant
Kaart van Vouvant en omgeving
Les plus beaux villages de France weergeven op een grotere kaart
In de buurt van Vouvant
Saint-Léon-sur-Vézère: Romaanse kerk op prachtige plek
In Saint-Léon-sur-Vézère staat ook een prachtig voorbeeld van de Romaanse bouwkust. Het kerkje staat bovendien nog eens op een prachtige plek op de fundamenten van een Romeinse villa. Het was ooit onderdeel van een priorij maar die is in de loop van de tijd verdwenen. Hoewel de kerk niet heel groot is kloppen hier de verhoudingen, vooral binnen is de ruimte betoverend mooi.
Naast de kerk heeft Saint-Léon-sur-Vézère natuurlijk een schilderachtige dorpskern en maar liefst twee kastelen. Het dorp is tevens nog het decor van een vreemd verhaal dat zich afspeelde op het kerkhof. Daar staat een Gotische kapel waar een tekst boven de deur refereert naar een opmerkelijke gebeurtenis in de dertiende eeuw. Hier zou een man een pijl hebben afgeschoten op een kruis waarna hij direct dood neerviel met zijn hoofd in een halve slag gedraaid. Dit soort verhalen waren er in de middeleeuwen wel meer maar deze geschiedenis kreeg in 1890 nog een opmerkelijk staartje. Aan het einde van de negentiende eeuw werd namelijk een graf geopend met daarin een lichaam waarvan het hoofd een halve slag was gedraaid.
Treignac-sur-Vézère: dorp met een bijzondere kerk
Vanaf de kerk is het een klein stukje lopen naar de bovenste deel van het dorp. Hier staan mooie huizen uit de zestiende en zeventiende eeuw die fraai zijn versierd. Helemaal beneden in het dorp is een brug uit de veertiende eeuw waar de rivier woest onderdoor stroomt. Je kan hier op kanoën maar dat is wel voor de gevorderde sporter aangezien de Franse kampioenschappen kajakken hier wel eens zijn gehouden.
Saint-Côme-d’Olt: middeleeuws dorp langs de Aveyron
Naast de kerk heeft het dorp nog veel van de middeleeuwse bebouwing staan. Zelfs de muur die Saint-Côme-d’Olt eeuwen geleden beschermde staat er voor een groot gedeelte al is die nu wel verbouwd tot de gevels van mooie herenhuizen. Het centrum is zoals je verwacht van een middeleeuws dorp met nauwe straatjes en steegjes. Tot slot is er natuurlijk een kasteel dat in de dertiende eeuw is gebouwd en nu dienst doet als gemeentehuis.
Ségur-le-Château: dorp van magistraten
Rogier SwagermanEstaing: dorp op de route naar Saintiago in de Aveyron
Zwembad met uitzicht
Estaing was het eindstation van de dag want rond een uur of één was het kwik boven de veertig graden gestegen en gingen we op zoek naar een zwembad. Gelukkig ging het gemeentelijke zwembad van Estaing na een uurtje open. Niet groot maar waarschijnlijk niet druk en dat was dus prima op dit moment.
Als je in de straatjes loopt heb je meer het idee in een stadje te lopen dan een dorp.
Ik ben dol op gemeentelijke zwembaden in Frankrijk. Het zijn er veel, zijn redelijk goed onderhouden, vaak niet te druk, er zijn weinig toeristen en het kost bijna niets om binnen te komen. Als gezin zijn we altijd tussen de 6 en 10 euro kwijt en dat is prima om even af te koelen. Daarbij krijg je vaak gratis een goede vormgeving bij want voor veel zwembaden is de architect echt even gaan zitten en als je dat zie je direct. Zeker de zwembaden uit de jaren vijftig en zestig zijn soms echte pareltjes.
Ook de plek van een openbaar zwembad is vaak bijzonder en het zwembad in Estaing is geen uitzondering. Het ligt namelijk precies tegenover het kasteel en je hebt dan ook een prachtig uitzicht tijdens het zwemmen.
De oude priorijkerk waar de relieken van de plaatselijke heilige liggen.
Maar voordat we in het water sprongen hebben we ons prima vermaakt in het dorp. Hoewel het midden in het hoogseizoen was konden we de auto gewoon op de boulevard naast de rivier parkeren. Deze streek lijkt nog niet ontdekt te zijn door de hordes toeristen en het is te hopen dat dat nog even zo blijft. Al bleek dat even later niet het geval.
De straat die vanaf de rivier loopt voelt helemaal niet aan als een dorp. Je hebt het idee dat je hier door een stadje loopt en dat is ook eigenlijk het geval. Estaing heeft nu zo rond de zeshonderd inwoners maar dit getal is eeuwen veel hoger geweest en zeker in deze streek kan je dan wel spreken over een stadje.
Hoewel het stadje op een strategische staat, heeft het nooit militaire betekenis gehad. De welvaart kwam voor een deel omdat Estaing een regionale bestuursfunctie had maar de grootste inkomsten bron waren altijd de pelgrims. Omdat je hier op weg naar Conques de Lot kon oversteken werd het de eerste pleisterplaats vanaf Le Puy dat één van de meest populaire startplaatsen was.
Middeleeuwse brug
De brug die de pelgrims namen is er nog steeds. Het huidige exemplaar werd in 1490, dus nog net in de middeleeuwen, gebouwd en wordt nog steeds gebruikt. Bij aankomst zagen we er een grote vrachtwagen rijden en hoewel het er een beetje raar uitziet kan de brug het kennelijk goed hebben.
Omdat in de veertiende eeuw de stad de relieken van Saint Fleuret op de kop tikte, werd zelf ook een plegrimsplaats. De relieken worden bewaard in een eigenaardig kerkje tegenover de ingang van het kasteel.
Karakteristiek plek
Het pleintje in het centrum is één van de meest karakteristiek plekken van het dorp omdat zowel de kerk als het kasteel hoger liggen. Om bij de ingang van de kerk te komen moet je eerst een flinke trap beklimmen. Vanwege de warmte en omdat de trap in de volle zon lag stond ik bovenaan toch een beetje naar adem te happen. Om dit te maskeren besloot ik dat het beeld dat voor de ingang van de kerk staat eens goed te inspecteren.
Dit bleek een gouden greep want wat het is een interessant stukje beeldhouwwerk. Zo leuk dat terwijl ik het bekeek onderaan de trap een bus met toeristen was geleegd. De meute stond voordat ik het door had om mij heen en werden er druk selfies geschoten. Gezellig hoor maar het verstoorde mijn kunstgenot behoorlijk. Ik had die ene toeristische bus die hier per week stopte getroffen.
Half geïrriteerd vluchtte ik de schaduw van de kerk binnen waar ik werd getrakteerd op een barokke altaar vol met zuiltjes en andere gouden elementen. Genoeg details om even goed te bekijken al was ik bang dat de toeristische horde mij snel zou volgen. Maar dat gebeurde niet, het bleef stil in het kerkje. Enigszins nieuwsgierig ging ik buiten kijken waar geen toerist, behalve mijzelf, meer was te bekennen.
Een bericht op mijn telefoon wees mij erop dat mijn gezinsleden hadden ontdekt dat het zwembad binnen tien minuten zou openen. Waar ik bleef. Ik trof ze op een terras naast het rivier waarna we naar het zwembad liepen. Daar kwamen we erachter dat juist die middag er zwemles was en aangezien wij al konden zwemmen besloten we een paar dorpen verder te gaan zwemmen.
Kasteel
Het kasteel heb ik niet van binnen gezien maar je kunt het wel bezoeken. Het bouwwerk was in het begin van deze eeuw nog onderdeel van een flinke politieke rel. Bij wie het rijtje Franse presidenten goed in het hoofd zit, was al onmiddellijk een belletje gaan rinkelen bij de naam Estaing.
Begin jaren tachtig had Frankrijk een president Valéry Giscard d’Estaing genaamd. Misschien wel de president met de mooiste naam al zijn de meeste mensen hem al lang vergeten maar hier niet.
Het kasteel werd namelijk 2005 verkocht aan hem en zijn broer en dit was goed voor een behoorlijke nationale beroering. Het kasteel had jaren lang dienst gedaan als school, bejaardenhuis en créche en werd zonder het te koop had gestaan verkocht.
De verkopende partij klaagde over de lage prijs. En daar zat wel wat in want een heel kasteel voor iets meer dan vijf ton is inderdaad een koopje. Helemaal als je bijna het zelfde bedrag aan subsidie krijgt om het op te knappen. Zo gaan die dingen soms in Frankrijk.
La Garde Guérin: burchtdorp in de Cevennen
De verdedigingsmuur van het dorp zijn nog altijd goed te herkennen en de meest zichtbare zijn de overblijfselen van de burcht waarvan een toren en nog wat andere gebouwen overeind staan. Aangezien het dorp op een strategische plaats is gebouwd heb je een prachtig uitzicht op de omgeving die redelijk spectaculair is. Een bordje bij de burcht wijst je de weg naar een plek met nog mooier uitzicht op 15 minuten lopen.
Stijn KoenenSaint-Robert: dorp op de grens van Perigord, Limousin en Quercy ***
Kerk
Het koor van de kerk heeft een opvallende rond koor | Foto: Stijn Koenen
Het aanzicht van de kerk vanaf het parkeerterrein is klassiek genoeg, een toren met twee zijbeuken, maar eenmaal binnen blijkt het schip rond van vorm en omgeven door pilaren te zijn, een detail dat het interieur speelser maakt dan de strenge façade. Er is een fraai houtgesneden Christusfiguur uit de dertiende eeuw te bewonderen, maar de voornaamste reden om St. Robert te bezoeken ligt buiten.
Aan de zuidkant van de kerk bevind zich een getrapte tuin die eindigt boven de stadswal en vrij uitzicht heeft op de vallei richting Brive en op een markante tegenoverliggende heuvel het stadje Ayen. Vanaf deze kant bied de kerk een totaal ander en mooier aanzicht. Kijkend richting het oosten zien we delen van de stadswal met op de hoek het indrukwekkende dak van het Chateau d’Aragon
Stadspaleisjes
Wandelend richting het oosten dalen we een steegje af met aan beide zijden huizen opgetrokken in de kenmerkende gele zandsteen, en al snel worden de huizen groter en voornamer met links en rechts stadspaleisjes waaronder dat van de schrijver van “jules et Jim”, dat later verfilmd is door Truffaut. Net buiten de stadspoort aan de rechterkant het chateau d’Aragon, een idyllisch kasteeltje uit de veertiende eeuw.
Op het plein bij de kerk vind u nog een bakker, een kruideniertje en een restaurant, en het begin van een wandeling van 7 km, die ook per fiets is te doen, mits voldoende getraind. De omgeving is betoverend mooi. Uitgebreide bossen worden afgewisseld met een open heuvel-landschap waar het overal aanwezige water een hoofdrol opeist. Op de riviertjes kan je bovendien uitstekend kanoën.
Het vlakbij gelegen Ayen en vooral Ayen-bas zijn ook een bezoekje waard, met in Ayen-bas een chateau en een abdij uit de twaalfde eeuw. Nemen we de eerder genoemde weg richting de Dordogne dan zijn we al snel bij chateau Hautefort, een oorspronkelijk middeleeuwse burcht die in de zeventiende eeuw is verbouwd tot pronk kasteel met indrukwekkende tuinen. Het kasteel heeft tevens een befaamde collectie meubels uit de zeventiende en achttiende eeuw.
Sainte-Enimie: dorp aan de Tarn met een legende
Van deze kloosters staan nu nog een paar gebouwen en die zijn te bezoeken. Het complex werd tijdens de Franse Revolutie flink beschadigd maar er is nog voldoende te zien. Naast de resten van de kloosters is het dorpje zelf ook leuk om te wandelen.
Het dorp daarbij is goed ingericht voor het toerisme zo zijn er verschillende campings, restaurants en hotels. Je kan hier dus prima terecht voor eten of een slaapplek. De rivier kan worden bevaren met een kano, een activiteit waar wij dol op zijn. Maar je kan er ook uitstekend wandelen, klimmen, fietsen en gewoon lekker zwemmen.
